การอภิปรายกลุ่มเรื่องการแปลที่ซื่อตรงต่อต้นฉบับ

ความเห็น การเสียดสี และทัศนคติ

1. b) Whether a translation should stay close to the original or read smoothlyNaomi ถามว่าการแปลควรซื่อตรงต่อต้นฉบับหรืออ่านง่าย
2. c) That Naomi is right and he is eager to speakเขาพูดติดตลกว่าจะยั้งไว้เพียงครู่เดียว ซึ่งแสดงว่าเขากระตือรือร้นที่จะพูดก่อน
3. a) She finds it charming but mocks it for ignoring the readerเธอเรียกว่าน่าหลงใหล แต่ความเห็นเชิงเสียดสีของเธอเรื่องบ้านที่ไม่สบายแสดงว่าเธอคิดว่ามันละเลยผู้อ่าน
4. d) Pleases himself rather than the readerเขาบอกว่านักแปลแบบนั้นไม่ได้ช่วยผู้อ่าน แต่ยกยอตัวเอง
5. c) Every translation is shaped by two people, so it is never untouchedเธอหมายความว่าต้นฉบับถูกนักแปลเปลี่ยนไปเสมอ ดังนั้นทั้งสองชื่อจึงควรอยู่ด้วยกัน
6. b) Spoken dialogue in novelsเขายอมรับว่าบทสนทนาต้องฟังดูเป็นธรรมชาติ และการแปลตรงตัวจะฟังดูเหมือนเอกสารทางกฎหมาย
7. d) That she replaced a local word with a plain English oneเธอเปลี่ยนคำท้องถิ่นที่หมายถึงหมอกเป็นคำว่า fog ธรรมดา และคิดว่าผู้อ่านเสียบางอย่างไป
8. a) He is joking about protecting his image as stubbornเป็นเรื่องตลก เขาให้คุณค่ากับชื่อเสียงเรื่องความดื้อรั้นของตน และการเห็นด้วยจะทำลายมัน

รายละเอียดสำคัญ

1. twenty / 20Naomi แนะนำเขาว่าใช้เวลายี่สิบปีกับบทกวียุคกลาง
2. footnoteเธอบอกว่ามุกที่ต้องมีเชิงอรรถก็ไม่ใช่มุกอีกต่อไป
3. footnotesเขาบอกว่าตัวละครในนวนิยายไม่ได้พูดเหมือนเชิงอรรถ
4. braveเขาบอกว่าพวกเขาบรรยายว่า brave อย่างใจดี
5. fogคำท้องถิ่นนั้นหมายถึงหมอกชนิดหนึ่ง
6. Frenchเธอต้องการให้ผู้อ่านภาษาอังกฤษหัวเราะในจังหวะเดียวกับที่ผู้อ่านภาษาฝรั่งเศสจะหัวเราะ

Naomi: Welcome to Word for Word. Tonight we ask a question that translators have argued about, politely and otherwise, for centuries: should a translation be faithful, or should it be readable? With me are Doctor Fabian Roux, who has spent twenty years translating medieval poetry, and Tola Adeyemi, who translates contemporary novels. Fabian, I suspect you'll want to go first.

Fabian: I shall resist the suspicion, though only for a sentence. My view is that a translator is a guest in someone else's house, and one does not rearrange the furniture. If the poet chose an awkward word, the awkwardness is part of the poem, and a translator who smooths it away has not helped the reader but flattered himself.

Tola: What a charming picture, and how convenient that the guest never has to explain to anyone why the house is so uncomfortable. I'd say the reader is the one who matters. If a joke needs a footnote, it has stopped being a joke. My job is to make an English reader laugh at the same moment a French reader would, even if I have to build a different joke to do it.

Fabian: Build a different joke, and you have written a different book. Whose name goes on the cover?

Tola: Both of ours, which is rather the point. Nobody pretends the novel reached you untouched. The only question is whether the touching was done with skill.

Naomi: Let me press you on that, Tola. Isn't there a danger that a fluent translation persuades readers that the foreign author was simply an English writer in disguise?

Tola: A real danger, and a flattering one for English. I try to leave a little strangeness in, a rhythm or an image that an English writer wouldn't quite choose, so that the reader senses a different mind at work.

Naomi: Fabian, is there any case in which you'd concede?

Fabian: Several, and I'm irritated to say so. Dialogue, for one. People in a novel do not speak like footnotes. If a character in the original swears, hesitates or sulks, the English must do likewise, and a literal rendering would make her sound like a legal document. I'd also concede that my own early translations, which I regarded as models of loyalty, are now unreadable. My students describe them, kindly, as brave.

Tola: I'll make a concession in return. When I worked on a novel set in a fishing village, I replaced a local word for one particular kind of fog with plain English fog. It was neat, it was fluent, and I have regretted it ever since. The reader lost something they would have enjoyed learning.

Naomi: So you've both moved towards the middle.

Fabian: Please don't say that in public. It would ruin my reputation for obstinacy.

Tola: Mine is already ruined, so I'm happy to be quoted. The truth is that the best translations feel faithful in spirit and free in detail, and nobody has ever agreed on which is which.

Naomi: On that note of cheerful disagreement, we'll take a short break.