สารคดีวิทยุเรื่องแผนที่เสียงของเมือง

ทัศนคติ ความเห็น และการอนุมาน

1. a) He realised he could not remember the old ferry hornหลังจากเปลี่ยนแตรเรือเฟอร์รี เขาพบว่าจำระดับเสียงของมันไม่ได้ และนั่นทำให้เขาเริ่มบันทึกเสียงอย่างจริงจัง
2. d) They matter more than recordings of special eventsเขาบอกว่าเสียงธรรมดาคือเสียงที่มีค่าที่สุด เพราะใคร ๆ ก็บันทึกเทศกาลได้
3. b) She found it slightly foolishเธอบอกว่าตอนแรกคิดว่าค่อนข้างงี่เง่าและรู้สึกงงงวย
4. c) A child's comment gave her a new way of hearing her shutterเด็กชายคนหนึ่งบอกว่าเสียงชัตเตอร์ของเธอเหมือนมังกรตื่น และเธอก็ไม่เคยได้ยินมันเหมือนเดิมอีกเลย
5. d) Sudden loud events have become more common, although the average is similarระดับเฉลี่ยไม่ได้สูงขึ้นมากนัก แต่ช่วงเสียงดังสูงสุดเกิดบ่อยขึ้นมาก
6. a) It depends too heavily on him aloneเขากังวลว่าเขาเป็นเพียงคนคนเดียวกับไมโครโฟนตัวเดียว โครงการจะอยู่ต่อไปได้เมื่อเขาจากไปก็ต่อเมื่อเมืองรับไปทำต่อเท่านั้น
7. c) To make them notice sounds before they capture themเขาบอกว่าเครื่องบันทึกได้เฉพาะสิ่งที่ผู้คนสังเกตเห็นแล้ว ดังนั้นการฟังอย่างตั้งใจจึงมาก่อน
8. b) Paying attention to everyday sounds can preserve a place's characterสารคดีแสดงให้เห็นว่าการบันทึกเสียงธรรมดาช่วยให้ผู้คนสังเกตและรักษาสิ่งที่ทำให้เมืองของตนมีเอกลักษณ์ได้อย่างไร

ฟังรายละเอียด

1. six / 6ผู้บรรยายบอกว่าเขาทำสิ่งนี้มาหกปีแล้ว
2. three / 3Idris บอกว่าแตรเรือเฟอร์รีเก่าถูกเปลี่ยนเมื่อสามปีก่อน
3. four hundred / 400ผู้บรรยายบอกว่าแผนที่มีคลิปเกินสี่ร้อยคลิปเล็กน้อย
4. roofหนึ่งในคลิปคือเสียงฝนตกบนหลังคาสังกะสี
5. dragonเด็กชายเปรียบเสียงชัตเตอร์กับมังกรตื่น
6. Thursdayสารคดีเริ่มต้นในเช้าวันพฤหัสบดีที่ฟ้าครึ้ม

Narrator: On a grey Thursday morning in the harbour town of Selmouth, a retired electrician named Idris Vane is standing very still beside the fish market, holding a microphone in a fluffy grey cover. He has been doing this for six years. His aim is to build a sound map of the town: hundreds of short recordings, each tied to the place where it was made.

Idris: People think a town looks like something. I'd say it sounds like something, too, and that we only notice when a sound is about to vanish. The old ferry horn was replaced three years ago. Nobody complained, but I went down that week and found I couldn't remember the pitch of the one I'd heard all my life.

Narrator: That loss prompted him to start recording in earnest. The map now holds just over four hundred clips, and local schools use them to teach history. A good few are unremarkable by design: a bus door, a shutter being pulled down, rain on a tin roof.

Idris: The ordinary ones are the most valuable. Anyone can record a festival. It's the Tuesday morning sounds that nobody thinks to keep.

Narrator: Not everyone was convinced. Odile Marsh, a shopkeeper whose shutter features in the collection, admits she was bemused at first.

Odile: I thought it was a bit daft, if I'm honest. Who wants to listen to my shutter? But then a boy from the primary school played it back, and he said it sounded like a dragon waking up. I've never heard it the same way since.

Narrator: The project has a practical side as well. Acoustic researchers are using the recordings to measure how noise has changed along the seafront since the new road opened. Their early finding is that the average level has not risen much, but the peaks, the sudden loud events, have become far more frequent, and those, they suspect, matter more for sleep.

Idris: What worries me is that I'm only one man with one microphone. Were the town to take this on, it would outlast me. At the moment it's a hobby that happens to have grown rather large.

Narrator: He has begun training teenagers to take over, starting with one simple rule: listen for a full minute before you press record. As Idris puts it, the machine only captures what the person has already noticed.