การสัมภาษณ์นักเขียนนวนิยายเกี่ยวกับหนังสือเล่มที่สอง

ทัศนคติและความหมายโดยนัย

1. c) To discuss the new book and how success has affected the writerHannah ถามถึงหนังสือเล่มใหม่ การเปรียบเทียบกับเล่มแรก และความสำเร็จเปลี่ยนการเขียนของเขาอย่างไร
2. b) He is tired and not especially enthusiasticเขาปฏิเสธคำว่า "thrilled" และบอกเพียงว่าตื่นแล้ว ซึ่งบ่งบอกถึงความเหนื่อยล้ามากกว่าความตื่นเต้น
3. c) Wryly amused, since they judge a book they have not readเขาพูดเชิงเสียดสีว่าชื่นชม "stamina" ของพวกเขาที่เปรียบเทียบหนังสือที่ยังไม่ได้อ่านกับเล่มที่อ่านเมื่อหลายปีก่อน นี่เป็นการล้อเลียนแบบแห้ง ๆ ไม่ใช่การขุ่นเคือง ("Not at all")
4. b) He wrote it with no expectationsเขาเรียกการเขียนโดยไม่มีความคาดหวังว่าเป็นสภาวะที่สัมผัสได้เพียงครั้งเดียว
5. d) Imagined readers whose opinions he argued withเขาบอกว่าใช้เวลาหลายเดือนเถียงกับคนที่ไม่มีตัวตนอยู่จริง
6. a) To escape the label of a writer of the seaเขาทนไม่ได้ที่ถูกเรียกว่านักเขียนแห่งท้องทะเล จึงไปให้ไกลจากน้ำที่สุดเท่าที่ทำได้
7. c) He jokes about a criticism that clearly stayed with himเขาจำคำพูดนั้นได้แม่นยำ มุกตลกจึงซ่อนไว้ว่าความเห็นนั้นกระทบเขามากเพียงใด
8. d) He neither agrees nor refuses, and leaves it openเขาบอกว่าบรรณาธิการของเขาเชื่อว่าจะมี และให้ถามอีกครั้งหลังจากที่เขาได้นอนแล้ว

รายละเอียดสำคัญ

1. bakeryเขาบอกว่าห้องนั้นอยู่เหนือร้านเบเกอรี่
2. adverbsเขาบอกว่าพวกเขาทุกคนมีความเห็นเรื่องคำกริยาวิเศษณ์
3. eight / 8เขาบอกว่าแปดเดือน
4. taxi / cabเขาบอกว่าชื่อเรื่องมาถึงเขาบนแท็กซี่
5. two / 2ชื่อชั่วคราวคือ Book Two
6. emptyบทวิจารณ์เรียกงานเขียนของเขาว่าว่างเปล่าอย่างมีรสนิยม

Hannah: My guest today is Desmond Calloway, whose first novel, The Salt Road, sold more copies than anyone expected, including, I gather, the publisher. Desmond, thank you for coming. Your second book is out next month, and I'm sure you're thrilled.

Desmond: Thrilled is a strong word, but I'm certainly awake, which at this stage of a book tour is an achievement. It's a pleasure to be here.

Hannah: Critics have already been comparing the new book with The Salt Road. Does that bother you?

Desmond: Not at all. I've learned to admire the stamina of people who compare a book they haven't read with one they read years ago. It must be exhausting. If I'm honest, I wrote the second one largely to find out whether I could. The first, as you know, was written in a rented room above a bakery, with no expectations whatsoever, and that is a condition one can only experience once.

Hannah: So the success changed how you write?

Desmond: It changed who I imagined was reading over my shoulder. For the first book, nobody was. For the second, there was a small committee, and, rather unhelpfully, they all had opinions about adverbs. I spent eight months arguing with people who didn't exist, and I lost most of the arguments.

Hannah: The new book is set in a mountain observatory. Was that a conscious move away from the coast?

Desmond: Conscious is generous. I'd been told that I was a writer of the sea, and I found I couldn't bear the label, so I went as far from water as I could manage. Whether that is courage or sulking, I'll leave to the reviewers, who will no doubt tell me anyway.

Hannah: Do you read your reviews?

Desmond: I read the good ones twice and the bad ones once, which is, I believe, the only sensible policy. Although I confess that the one bad review I remember word for word described my prose as tastefully empty. I considered having it printed on a cushion.

Hannah: You've said before that the title came last. Was that true for this book too?

Desmond: The title arrived in a taxi, three days before the deadline, courtesy of a stranger's telephone conversation, and I have never been so grateful to anyone I will never meet. For most of the process the working title was Book Two, which tells you how confident I was.

Hannah: What do you do when the writing stops going well?

Desmond: I tidy. My flat has never been so clean as during the second book. If you ever want evidence of a troubled manuscript, inspect the skirting boards.

Hannah: People say the first novel is largely autobiographical.

Desmond: People say a great many things. The narrator has my height and my fear of ferries, and everything else I invented, mostly out of spite.

Hannah: And will there be a third book?

Desmond: My editor believes so, and she's usually right, which is one of her more tiresome qualities. Ask me again after I've slept.

Hannah: We'll hold you to that. Desmond Calloway, thank you.